vrijdag 31 mei 2013

Droog


Bijna 135 euro voor een contactlens waar ik niet scherp door kan zien... Terwijl ik me in de badkamer steeds drukker zit te maken over de nieuwe lens die ik voor het eerst in mijn oog stop, merk ik al aan heel zijn in elkaar gedoken houding dat het ook voor hem geen gemakkelijke ochtend zal worden. Maar daar heb ik nu even geen energie voor. Ik stop de lens voor de zekerheid ook maar eens in mijn andere oog. Ook met dat oog zie ik mijn badkamer door een waas. Uiterlijk hou ik me zo rustig en normaal mogelijk, terwijl ik binnensmonds vloek en hoop dat de lens nog te ruilen is.

Helemaal in elkaar gedrukt en met zijn handdoek nog om zich heen zit hij op de vloer te staren naar het bakje waarin ik zijn kleren zorgvuldig in volgorde heb klaargelegd. 'Kleed je nu maar aan' spoor ik hem aan, beseffend dat mijn woorden onder deze omstandigheden alles behalve het beoogde effect zullen hebben. Wat ook de aanleiding is geweest voor zijn 'blokkage' - want dat is heus niet altijd duidelijk - als hij zich voelt zoals nu bestaat er helaas geen wondermiddel dat hem meteen in actie kan laten komen. Als antwoord krijg ik een scherpe gil. Ik adem in om hem belerend te gaan toespreken dat gillen niet is toegestaan, maar ik slik mijn woorden nog net op tijd in. Het heeft geen zin, niet nu.

'Ben ik helemaal afgedroogd?' vraagt hij me met zijn blik naar de vloer gericht. Een strikvraag. Antwoord ik 'ja' dan zal hij me vertellen dat hij nog druppels voelt. Antwoord ik 'nee' dan spreekt hij me gegarandeerd ook tegen. Geef ik hem een vager of geen antwoord dan zakt hij nog dieper in zijn negatieve spiraal van onzekerheid. Toch kies ik ervoor om gewoon naar waarheid te antwoorden: 'Ik weet het niet zeker, maar ik denk wel dat je droog bent hoor.' Verward kijkt hij me aan, om daarna meteen weer weg te kijken. 'Jij moet het zéker weten! Ben ik helemaal droog?' snauwt hij me toe. Ik heb nu absoluut geen zin om mijn energie in dit soort nutteloze conversaties te stoppen en al weet ik dat het niets zal opleveren en dat ik het ideaal gezien geduldiger zou moeten aanpakken, ik kan niet anders dan terug snauwen: 'Dat héb ik je al gezegd. Ik wéét het niet. Dat weet je zelf het best.' Ik zie hoe zijn lijfje zich opspant, maar ik ga toch door: 'En ik kán niet zomaar "ja" zeggen want ik wéét niet of je helemaal droog bent. Ik zit niet in jouw lijfje. Ik kán dat niet voelen. Maar begin je nu maar aan te kleden. Je zal wel droog genoeg zijn.' Ik zie de wanhoop in zijn ogen. 'Ik kleed me alleen aan als jij "ja" zegt... Ik kleed me alleen aan als jij "ja" zegt... Ik kleed me alleen aan als jij "ja" zegt..." Ik voel mijn lontje steeds korter worden en plots hoor ik mezelf uit volle borst 'jaaaaa!' roepen. Hij werpt zijn handdoek van zich af en kijkt bedremmeld voor zich uit.

Ik maak me in stilte verder klaar. De verdomde lens leg ik netjes terug opzij. Zorgen voor later. Na een minuut ijzige stilte hoor ik plots een voorzichtig stemmetje: 'Ga jij boos worden als ik me aankleed?'

maandag 20 mei 2013

Nieuw hulpmiddeltje: digitaal beloningssysteem 'Flink zo' (prototype)


Sinds een tweetal weken gebruiken we hier in huis een nieuw beloningssysteem en het werkt tot nu toe best goed! Ik wou eerst weer een heel schema met velcro of magneten maken, maar toen kreeg mijn man (programmeur) het lumineuze idee om er een programmaatje voor te schrijven en dat online te zetten zodat we er overal aan kunnen (via pc, laptop, smartphone).

Eerst enkele afbeeldingen (voorlopige layout; deze wordt nog verbeterd)...

 
Zo ziet het eruit op mijn smartphone als ik hem horizontaal vasthoud.

 
Zo ziet het eruit op mijn smartphone als ik hem verticaal vasthoud.


Zo ziet het eruit op mijn computer.

 
Zo werkt het: als een kind iets flinks doet (schema met voorbeeldjes hangt hier aan de kast - zie onderaan deze blogpost) dan klik je op de duim naar omhoog. Als je dat doet dan komt er onderaan een groen gezichtje onder het betreffende kind. Als een kind iets stouts doet (en echt wel iets waarvoor het moet gestraft worden want wij vinden over het algemeen belonen veel sterker dan straffen) dan klik je op de duim naar omlaag. Zo gaat er GEEN groen gezichtje weg (een beloning kan niet meer worden afgenomen!), maar de aangeklikte duim kleurt dan geel. Doet het kind daarna NOG iets stouts dan kleurt de duim oranje en daarna rood. Als het kind weer iets goeds doet dan wordt een ‘strafpunt’ ongedaan gemaakt. Pas als je voor elk stout ding weer iets goeds hebt gedaan, kun je daarna weer groene gezichtjes gaan verdienen.

Per 5 gezichtjes zie je een andere kleur (zwart/grijs). Zo zien de kinderen in één oogopslag groepjes van 5. Werden er 5 groene gezichtjes verdiend, dan licht onderaan het snoepje op en dan heeft het kind recht op een snoepje als beloning. Zijn er 10 groene gezichtjes dan heeft het kind recht op een extra kwartiertje computertijd. Zijn er wel 20 groene gezichtjes (= héél flink) dan heeft het kind recht op een ‘schat’ uit onze ‘schatkist’ (= doos vol met leuke kleine beloningen). Elke nieuwe dag komt het systeem weer vanzelf op 0 groene gezichtjes te staan.
Heb je iets verkeerd aangeduid dan klik je gewoon op de foto van het betreffende kind en dan maak je het weer ongedaan.

Op mijn lijst met gedragingen die aan de kast hangt staat ook aangeduid op hoeveel kwartiertjes computertijd ze standaard recht hebben (zonder extra kwartier).
Hier een afbeelding van de betreffende lijst:
 
 
Wat vinden jullie ervan?
En wat denken jullie... Zou het nuttig zijn als manlief het verder zou uitwerken zodat het ook kan aangepast en gebruikt worden door andere gezinnen? Alle meningen zijn welkom!