maandag 5 maart 2012

Cupcakes

Onze zelfgebakken cupcakes zijn net uit de oven en hun heerlijke geur vult de kamer. De kinderen staan al te popelen om ze te mogen versieren. Ik maak wat glazuur, zet drie potjes suikerdecoratie klaar en plaats de nog lauwe cakejes op tafel. De twee broers grabbelen gretig en geroutineerd een cakeje van de rooster en mijn oudste demonstreert met een zelfbewuste glimlach de 'making of' van een gedecoreerde cupcake. Zijn vriendinnetje kijkt met grote ogen en een bewonderende lach toe. Het is de eerste keer dat dit meisje bij ons komt spelen en om plezier te garanderen heb ik naar goede gewoonte mijn bakspullen bovengehaald, kwestie van het ijs wat te breken. Al was dat in dit geval niet meteen aan de orde: mijn zoons klasgenootje voelde zich vrijwel meteen helemaal thuis en de broers toonden haar maar wat graag welke ongelooflijk coole spullen ze zoal bezitten. Zoals steeds decoreert mijn oudste eerst een cakeje voor zichzelf, waarna hij aankondigt er een voor mama en een voor papa te zullen maken. Nadat deze zijn afgewerkt en uitgedeeld, begint hij weer aan een cupcake voor zichzelf. Zo verliep het de allereerste keer en toen werd ook meteen het scenario uitgestippeld voor alle volgende keren. 'Ik heb een cakeje voor jou versierd', richt zijn vriendinnetje zich geamuseerd tot hem. Verbaasd kijkt hij naar de cupcake die ze zonet op zijn bord heeft geplaatst. Een verlegen glimlach verschijnt om zijn mond. Ik voel een warme gloed door mijn lichaam gaan en vertederd moedig ik hem aan om op zijn beurt ook een cupcake voor haar te decoreren. Verward kijkt hij mijn richting uit. 'O maar... ah,' stamelt hij vol verbazing over dit nieuwe idee, 'kan dat dan ook?'

2 opmerkingen:

  1. 'n Wereld in zichzelf .
    't In-beelden .

    De interne databank is bizar groot .
    Beelden stralen 't uit in 't meer-waarde .

    BeantwoordenVerwijderen